Gezocht!!! Verenigingen/ organisaties die de geschenkenbeurs mee kleur willen geven.

Geplaatst doorOxfam Kortrijk beheerder

Gezocht!!! Verenigingen/ organisaties die de geschenkenbeurs mee kleur willen geven.

Oxfam Wereldwinkel Kortrijk verhuist dit jaar naar het creatieve hart van de Stad voor haar jaarlijkse geschenkenbeurs begin december: De Budafabriek (Dam 2, Kortrijk)

Gezocht!!!
Omdat we met één grote zaal van de voormalige textielfabriek voldoende ruimte ter beschikking hebben om de geschenkenbeurs zelf te organiseren, zijn we nog op zoek naar organisaties die tijdens het weekend van 2, 3 en 4 december een activiteit plannen. Er zijn verschillende ruimtes ter beschikking die voor diverse activiteiten kunnen dienen: een voorstelling, tentoonstelling, optreden, spreker, etc…
De beurs trekt jaarlijks een ruim publiek, misschien is dit de ideale gelegenheid om ook met uw organisatie of vereniging uit te pakken?

Interesse? Neem vrijblijvend contact op met wereldwinkel Kortrijk, kortrijk@oww.be, 056/22.32.44.

Geplaatst doorOxfam Kortrijk beheerder

Wereldwinkel Kortrijk op zoek naar Jong Geweld!

flyer without white border 2

Wereldwinkel Kortrijk is op zoek naar jongeren met een hart voor Oxfam en het Zuiden.
Op onze zolder hebben we een gezellig lokaal waar we regelmatig samenkomen.
Interesse in mondiale thema’s, Fair Trade cocktails maken, (h)eerlijk koken of debateren op zolder?

Ken je iemand in je omgeving, een familielid, vriend, kennis met interesse?

Aarzel niet om ons te contacteren!
(owwkortrijk.lotte@scarlet.be, 056-22 32 44)

Geplaatst doorOxfam Kortrijk beheerder

Politici met KLONTEN

Suiker in je koffie. In je ontbijtgranen, de confituur op je boterham. In de chocolade waar je om 10 uur van geniet en in het dessertje dat je de kinderen na het eten voorschotelt. Lekker? Nochtans zijn de spelregels van de Europese suikermarkt een schoolvoorbeeld van oneerlijke handelsregels die alleen de belangen van de Europese industrie dienen.

Suiker

Oneerlijke suikerregels
De internationale handelsregels zijn zo opgesteld dat ze het meest voordelig zijn voor het rijke geïndustrialiseerde Noorden. De producenten in het ontwikkelende Zuiden blijven in de kou staan. Door de handelsregels van de Europese Unie kunnen rietsuikerproducenten uit bijvoorbeeld Paraguay bijna niets verkopen bij ons. Hoge importtarieven zorgen ervoor dat niemand hun rietsuiker wil kopen.

De kleinschalige suikerrietboeren in Paraguay verliezen op deze manier een afzetmarkt én een hefboom tot ontwikkeling.

Het beleid dient zelfs niet eens ons Europeanen, noch duurzame landbouw op eigen bodem. Slechts een beperkt aantal grote spelers profiteert van deze regeling.

Suikerriet versus suikerbiet
Waarom zouden we kiezen voor rietsuiker uit het Zuiden, als we in Europa zelf bietsuiker produceren? Niet alleen om de kleinschalige, duurzame boeren in het Zuiden een kans op ontwikkeling te geven. Als je rekening houdt met het milieu en het efficiënte gebruik van kapitaal, arbeid en grond, dan is op kleine schaal geteelde rietsuiker gewoon een intelligentere keuze dan de grootschalige, geïndustrialiseerde bietensuiker in het Noorden.

Toch krijgen suikerrietproducten hier geen voet aan de grond. De Europese Unie stimuleert de grootschalige, industriële productie van bietsuiker. Ze pompen subsidiegeld in het levensvatbaar maken van onduurzame suikerbietenteelt en ontmoedigen op die manier  boeren om gewassen te planten die wel efficiënt en duurzaam geteeld kunnen worden in ons klimaat. Terwijl de EU-subsidies officieel bedoeld zijn om te investeren in duurzamere landbouw. Want we willen toch allemaal dat deze planeet nog een tijdje meekan?

Zijn we daarom tegen bietsuiker? Nee. Maar op een gezonde internationale markt waar alle (milieu)kosten deftig in rekening gebracht worden en rietsuiker- en bietsuikerproducenten dus dezelfde kansen krijgen, zullen de duurzaam telende suikerbietenboeren zeker hun mannetje staan en zullen vele andere boeren vanzelf overschakelen naar een teelt die efficiënter, duurzamer en rendabeler is.

Niet meer en niet minder
Niet alleen het benadelen van de invoer van rietsuiker en het bevoordelen van lokaal geproduceerde bietensuiker nekt de boeren in het Zuiden. De Europese Unie berekent daarnaast nog eens precies hoeveel suiker er op de Europese markt mag aangeboden worden. De bietsuiker die hier geproduceerd wordt, vindt zonder problemen kopers. De bietsuikerproducenten kunnen bovendien een goede prijs onderhandelen, want de markt raakt nooit verzadigd met suiker.

Verder heeft ruwe rietsuiker die toch zijn weg vindt op de Europese markt, dat enkel te danken aan eigenbelang van de Europese Unie. In functie van de vraag en het aanbod in de EU, krijgt rietsuiker uit een beperkt aantal landen geen of een lager importtarief opgeplakt. Maar, omdat de voorkeursbehandeling voor vele ‘bevoorrechte’ landen elk jaar verandert, kunnen kleinschalige producenten uit deze landen ook hier geen munt uit slaan en geen langetermijnplannen maken. En zonder te kunnen inschatten hoeveel ze zullen verkopen en verdienen, vangen ze bot bij kredietverstrekkers en kunnen ze geen investeringen doen. En zo blijven ze jaar na jaar ter plaatse trappelen, in tegenstelling tot hun collega-rietsuikerproducenten uit de grootschalige geïndustrialiseerde monocultuur, die deze onzekerheid wel kunnen opvangen.

De burger en de planeet delen in de klappen
De landbouwsubsidies die de EU uitdeelt zijn officieel bedoeld om te investeren in meer duurzame landbouw. In de praktijk zien we echter dat dit geld vooral naar grootschalige, industriële bietsuikerproducenten gaat. De subsidies houden dus een teeltwijze in leven die niet duurzaam is. Terwijl de planeet erbij gebaat zou zijn om zo’n teeltwijze net te gaan belasten voor de milieuschade die ze berokkent.

Vandaag betalen we via onze belastingen allemaal mee aan deze subsidies. Zonder dat we het beseffen, dus zonder dat we protesteren. En houden we een systeem in leven waar we, als we er over nadenken, heel wat vragen bij kunnen stellen.

Onderzoek toont het aan. Een gebrek aan eerlijke handelsregels is schadelijk voor iedereen, behalve voor een handvol grote spelers. Toch laten onze Europese beleidsmakers na om de belangen van miljoenen burgers voor te nemen op de belangen van enkele grote spelers.  Omdat miljoenen burgers het kleine beetje dat ze bijdragen aan deze oneerlijk handel niet voelen, terwijl deze manier van werken een zichtbaar pak geld opbrengt voor een kleine groep machtige bedrijven met een luide stem. Snijden in de voordelen voor die paar grote spelers zou de beleidsmakers niet in dank afgenomen worden.

Oxfam-Wereldwinkels pleit voor eerlijke handelsregels, die rekening houden met de eindigheid van onze planeet. Eerlijke handelsregels die geen rem zetten op de ontwikkeling van het Zuiden. En die handelsregels kunnen enkel herschreven worden door onze politici. Daarom roepen wij op voor politici met klonten aan hun lijf. En als we met genoeg mensen luid genoeg roepen, dan vinden onze politici hopelijk de moed om onze stem mee te nemen naar de onderhandelingstafel.

Geplaatst doorOxfam Kortrijk beheerder

Anders Tafelen: gastentafels ten voordele van Oxfam

Organiseer een etentje of kom gezellig tafelen en steun de projecten van Oxfam. Elke laatste vrijdag of zaterdag van de maand biedt Oxfam je de mogelijkheid om samen van een gezellig etentje te genieten. Vanaf mei kan je de voetjes onder tafel schuiven en ‘Anders Tafelen’.

anderstafelen850x375

Een kleine hap voor de mens

Concept

Enerzijds hebben we families, vrienden of gewoon enkelingen die de deelnemers ontvangen en hen een heerlijke maaltijd voorschotelen. Anderzijds hebben we de deelnemers die gezellig komen tafelen en tegelijkertijd een goed doel steunen.

Timing

Vanaf mei kan je elke laatste vrijdag of zaterdag van de maand ‘Anders Tafelen’.

Onze projecten

Terwijl je met de andere gasten samen rond de tafel zit, bepaal je zelf welk Oxfam-project jullie willen steunen. Er zijn twee mogelijkheden:

  • Steun de melkproducenten in Burkina Faso: melkproducenten in Burkina Faso vinden tal van obstakels op hun weg. Ondanks de droogte in het land moeten ze voeding vinden voor de koeien, ze hebben goed materiaal nodig om de melk te produceren en te verwerken (om er bijvoorbeeld yoghurt van te maken), en tot slot moeten ze hun producten aan de man kunnen brengen, waarbij ze gebukt gaan onder de concurrentie van geïmporteerde melk… Oxfam werkt samen met verenigingen van plaatselijke melkproducerende families, alsook met Belgische producerende families, zodat zij van hun werk kunnen leven.
  • Steun de voedselbedeling aan de vluchtelingen in de Sahara: die vluchtelingen leven reeds 40 jaar in kampen in het zuiden van Algerije. In 1975 heeft Spanje zich teruggetrokken uit hun grondgebied in het zuiden van Marokko, waarna de Marokkaanse en Mauritiaanse overheden het gebied opgeëist hebben. De autochtone bevolkingen werden de jaren nadien steeds meer onderdrukt, wat uiteindelijk geleid heeft tot een gewapend conflict tussen de twee regeringstroepen en het Front POLISARIO, dat de autochtone bevolkingen van de Westelijke Sahara vertegenwoordigde. Hoewel Mauritanië zich terugtrok, bleven Marokko en het Front POLISARIO strijden om de macht over het gebied. Ondertussen vluchtte de bevolking naar kampen in Algerije, in het midden van de woestijn, waar ze het hoofd moeten bieden aan een ernstige en langdurige humanitaire crisis: de vluchtelingen zijn sterk afhankelijk van humanitaire hulp voor drank, voeding en hygiënische basisvoorzieningen. Oxfam zorgt voor voeding en tracht te onderhandelen om het conflict op een vredige manier op te lossen.

Geef de voorkeur aan eerlijke handel

Anders Tafelen wil ook van de gelegenheid gebruikmaken om fair trade, biologische, plaatselijke en seizoensproducten in de verf te zetten. De Oxfam-Wereldwinkels geven alvast een duwtje in de rug in de vorm van een aankoopbon van 30 euro om het etentje te organiseren.

Geplaatst doorOxfam Kortrijk beheerder

Waarom kiest Oxfam-Wereldwinkels voor suiker uit Paraguay?

Waarom kiest Oxfam-Wereldwinkels voor suiker uit Paraguay?

Onrechtvaardige spelregels op de internationale markt ontnemen suikerproducenten uit Paraguay een eerlijke kans op ontwikkeling. Het Europese suikerbeleid, een combinatie van quota, gegarandeerde prijzen, subsidies en importtarieven, beschermt de EU-markt en leidt tot oneerlijke concurrentie voor andere spelers op de internationale suikermarkt. De impact hiervan wordt concrete realiteit in Paraguay. Rietsuiker wordt er op een milieuvriendelijke en efficiënte manier op kleine schaal geteeld. Maar door de handelsbelemmeringen vanuit de EU maakt deze suiker in de praktijk geen kans op onze markt. Net omdat de Paraguayaanse suikerproducenten het zo moeilijk hebben, koopt Oxfam-Wereldwinkels bewust suiker uit Paraguay.

montillo_img_1345

Niet iedereen gelijk voor de wet
Suiker uit Paraguay ondervindt concurrentie van gesubsidieerde bietsuiker uit de EU of uit landen die lagere invoertaksen genieten, meestal om redenen die vooral de Europese suikerindustrie dienen. Dat maakt dat niet elk land dezelfde kansen heeft om suiker te verkopen op de EU-markt.

De Paraguayaanse suikersector vond een goedwerkende strategie om, ondanks deze oneerlijke regels, nieuwe markten aan te boren: ze gingen biologisch gecertificeerde suiker aanbieden, iets wat weinig andere landen deden. Maar na verloop van tijd kwamen er ook op die nichemarkt meer spelers, zoals suikerproducenten uit Brazilië, Colombia en India. Landen van waar suiker goedkoper ingevoerd kan worden naar Europa.

Onhandig gelegen
Bovendien hebben de Paraguayanen het niet getroffen met hun geografische ligging. Paraguay wordt volledig ingesloten door land en heeft dus geen eigen zeehaven. De containers suiker worden via de rivier Rio Paraguay verscheept vanuit de hoofdstad Asunción naar de haven van Buenos Aires (Argentinië) of Montevideo (Uruguay). Deze rivier is ondiep en niet bevaarbaar voor grote schepen. Hoe bevaarbaar de Rio Paraguay is, hangt af van het klimaat en de regenval. Concreet kunnen containers enkel via kleine schepen en niet het hele jaar door tot in een zeehaven geraken, waar ze overgeladen worden op zeeschepen voor export.

De buurlanden maken bovendien handig gebruik van de afhankelijkheid van Paraguay van hun haven. Vooraleer Paraguayaanse containers op het zeeschip geladen worden, worden ze dikwijls onnodig geopend voor controle door de douane-autoriteiten. Geopende containers moeten terug naar Asunción voor verzegeling, want de klant wil natuurlijk geen geopende container krijgen. Vertragingen zoals deze kunnen ervoor zorgen dat de containers suiker letterlijk de boot richting klant missen. Zo wordt Paraguyaanse suiker voor die klant een pak minder aantrekkelijk dan Argentijnse of Braziliaanse suiker, die minder fysieke obstakels moet overwinnen en wel op tijd de boot haalt.

Veel macht in weinig handen
De moeilijke toegang tot de internationale markt voor Paraguayaanse suiker bestendigt en versterkt de concentratie van de macht in de suikerindustrie in Paraguay. Vele kleinschalige suikerriettelers staan er in een erg zwakke positie tegenover enkele grootschalige suikerfabrieken. De riettelers hebben het hierdoor erg moeilijk om hun suikerriet voor een correcte prijs te verkopen aan de fabrieken of deze fabrieken te huren om hun riet in eigen beheer tot suiker te verwerken.

Geef potentieel een kans
Als suiker volgens eerlijke regels verhandeld zou worden op de internationale markt, schat Oxfam-Wereldwinkels in dat de Paraguayaanse, kleinschalige suikerproducenten een groot potentieel hebben op die markt. Des te meer als we handel ook internationaal zouden reguleren in functie van onze wens tot het behoud van een leefbare planeet, en dus alles zouden belasten wat milieuvriendelijker zou kunnen (of het nu binnen of buiten de EU geproduceerd wordt).

Daarom blijft het essentieel dat wij, als alternatieve eerlijkehandelsorganisatie, de Paraguayaanse biologische rietsuiker toegang verlenen tot de markt, ondanks de huidige werking van de internationale markt.